Riesling gromadzi w sobie bogate dziedzictwo niemieckiego winiarstwa a także odrobinę złej reputacji zapoczątkowanej w latach osiemdziesiątych. Dzisiaj powraca jako jeden z najbardziej pożądanych nabytków pośród kolekcjonerów i somellierów.

Dlaczego pozornie nieciekawe wino podbiło serca znanych koneserów na całym świecie ?

Różnorodne smaki.

Smakowanie rieslinga rozpoczyna się zapachem. Riesling jest jedną z najbardziej aromatycznych odmian winorośli na świecie. Podstawowe aromaty owocowe, które można odnaleźć w rieslingu to: brzoskwinie, morele, miodowe chipsy, jabłka i gruszki. Poza owocami, często można wyczuć zapachy takie jak plaster miodu, a nawet chemiczne aromaty podobne do benzyny. Można wierzyć lub nie, to dziwne zapachy powodują, że miłośnicy wina zakochują się w rieslingu. Riesling posiada bardzo wysoką kwasowość, osiągającą poziom cierpkiego soku owocowego.

Odpowiednia zawartość cukru resztkowego pozwala na przybieranie przez riesling poziomu słodyczy od zdecydowanie wytrawnego na głęboko słodkim kończąc.

Bogactwo aromatów.

Riesling - bogactwo aromatówAromaty rieslinga zmieniają się w zależności od stopnia dojrzałości winogron: od limonki poprzez cytrynę, ananas na moreli kończąc. W rieslingu można też znaleźć inne owocowe nuty takie jak brzoskwinia, jabłko, gruszka i nektarynka.

Poza owocowymi, zawiera także aromaty miodu, plastra miodu, wosku pszczelego, kwiatu cytryny, imbiru, gumy , benzyny, oleju napędowego. Te dwa ostatnie pochodzą w większości przypadków z kilkuletniego dojrzewania.

To co jest najbardziej istotne to temperatura podawania rieslinga – jego wysoka kwasowość i bogactwo aromatów wymaga niskich temperatur dlatego najlepsza, szczególnie dla tych wytrawnych, jest temperatura 6 – 7 C.

Bardzo rzadko riesling łączony jest z innymi szczepami winogron chyba, że wspomnimy powszechne tanie wino o nazwie Liebfraumilch („Mleko Matki Boskiej“) lub inne podobne (Piesporter Michelsberg, Niersteiner Gutes Domtal, Zeller Schwarze Katz), których zdecydowanie nie polecamy.

Riesling – wino ze średniowiecznych czasów.

O Rieslingu wspominał, w książce Herbal powstałej w 1546 roku, Hieronymus Bock. Od tego czasu Riesling był opisywany w różnych księgach przez prawie 100 lat pod nazwą Rießlingen.

Badania ampelograficzne (ampelografia to dziedzina botaniki zajmująca się identyfikacją i klasyfikowaniem szczepów winogron) wskazują dolinę rzeki Ren jako miejsce narodzin Rieslinga.

Winogrona wywodzą się z Gouais Blanc ezoterycznego francuskiego szczepu, który jest przodkiem wielu powszechnie dzisiaj znanych win takich jak Chardonnay, Riesling, Petit Verdot, Chenin Blanc i Muscadelle.

Riesling i jedzenie.

Z uwagi na swoją kwasowość i słodycz Riesling jest znakomitym dodatkiem do pikantnego jedzenia – silne indyjskie i azjatyckie przyprawy znakomicie się z nim łączą.

Niemiecki obiadRiesling znakomicie pasuje do drobiu i wieprzowiny, bekonu i krewetek. Jest idealnym partnerem ostrych przypraw i aromatycznych ziół takich jak pieprz cayenne, imbir, czosnek, cynamon, curry, sos sojowy, sos teryaki, sezam, majeranek czy ocet ryżowy. Doskonale komponuje się z mniej aromatycznymi i delikatnymi serami z mleka krowiego oraz suszonymi owocami.

Jest znakomitym uzupełnieniem grilowanych warzyw zawierających naturalną słodycz: papryka, czerwona cebula, marchew, bakłażan, rośliny z rodziny dyniowatych.

Uprawa rieslinga na świecie obejmuje ponad 36 tys ha z czego ponad 1/3 przypada na Niemcy (nad Renem, Mozelą i w regionie Pfalz). Co ciekawsze większa powierzchnia uprawy jest w Australii i Stanach Zjednoczonych niż we Francji (tu głównie jest to region Alzacji).

Riesling na świecie